27-02-2022 Antiqua ontdekken.

Nog in mijn bedje liggend vermaak ik mij met mijn mobieltje. Zo kom ik er achter dat er hier elke ochtend om 8 uur yoga is. Alle activiteiten zijn inbegrepen bij de prijs van de booking, da's handig. Ik poets stilletjes mijn tanden en pak mijn rugzak. Ik sluip uit de kamer met de slapende dames en met mijn slaaplucht nog om mij heen. Het is koud buiten. Ik rook bibberend mijn sigaretje totdat de les begint. De les is ook buiten. Effe doorbijten zo vroeg in de morgen. Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik tijdens deze les er achter kom hoe zwak mijn spieren zijn. Bij inspanning trillen mijn spieren heftig en voel ik hoe stijf ik ben. Ik neem mij voor om elke dag deze les te volgen. Het is een mooie reden om elke dag op tijd mijn bedje uit te komen en het is dus hoog nodig om mijn lichaam sterker te maken.

Na de les rook ik een sigaretje in de hoop dat daarna de 2 dames daarna wakker zijn en dat ik in mijn spullen kan gaan rommelen. Op dat moment komt de dame tegen die ook wachtte op een shuttlebus op de airport. Ik had haar de dag ervoor ook al in het hostel gezien.

De dame Claudia van Oostenrijk vertelt over haar leventje. Sinds 5 jaar reist ze de wereld rond, al reizend werkt ze als communicatiemedewerker op haar pc. Goed geregeld. 1 keer per jaar gaat ze naar Oostenrijk voor haar familie en vrienden en vertrekt daarna weer. Ze ziet eruit als een keurige en gewone dame. Maar daaronder zit een avonturier. Ze leeft met haar backpack.

Als ik terugkom in mijn kamer zijn de dames verdwenen. Een mooi moment om te douchen en te rommelen in mijn spullen. Dat rommelen heeft een functie. Alles moet zijn eigen plekje hebben, snel te pakken zijn, zelfs in het donker want in een hostel zijn er vaak momenten dat je iets nodig hebt. Rekening houden met slapende mensen is belangrijk.

Ik ga het stadje in, op zoek naar een ATM. Bij de ATM aangekomen moet ik het verschillende keren proberen met verschillende kaarten. Uiteindelijk lukt het mij en ben blij als er geld uit komt rollen. Beetje belangrijk toch?

Ik ga naar een plein van een kerk. Daar zijn veel mensen aan het rondhangen en er staan een paar eetstandjes. Ik koop eten en limonade op straat niet wetende wat ik koop, pratend met handen en voeten. Het is goedkoop en heerlijk.

Via Maps.me kom ik bij de lokale markt. Via een steegje ga in naar binnen en duik de smalle steegjes in. Het is bomvol met allerlei spullen en allerlei geuren. Binnen enkele minuten verdwaal ik en kom tot de ontdekking dat deze verscholen lokale markt echt groot is. Ik heb nog geen benul wat iets mag kosten en of je af moet dingen. Het enige wat ik koop is een slotje voor mijn kluisje, een simkaart en een milkshake tegen de weer opkomende honger.

Ik ben gek op dit soort marktjes en dwaal er lang rond, alles in mij opnemend. Uiteindelijk, moe in de voetjes, laat ik mij door Maps.me weer naar buiten leiden.

Ik hang 2 uurtjes rond in het hotel, vooral hangend in een hangmat met een biertje, bijkomend en moed verzamelend voor de volgende ronde.

Er staat een wandeling door Antiqua gepland vanuit het hostel. Claudia gaat ook mee. We schijnen de enige 2 te zijn en met 2 medewerkers van het hostel lopen we via het mooie stadje naar Cerro de la Cruz. Dit is een uitzichtpunt voor de vulkaan. De vele trappen oplopend voel ik weer de zwakheid van mijn lichaam. Al adem happend kom ik boven. Daar zijn veel mensen die genieten van dit prachtige uitzicht op stadje en vulkaan. Het is geen spugende vulkaan en lijkt gewoon op een berg, maar het idee is bijzonder.

Weer naar beneden lopend krijgen we een onverwacht avontuurtje. Er is ergens een waterleiding gesprongen en het water gutst nu via de trappen naar beneden. We proberen nog naast de trappen naar beneden te lopen, maar je moet je dan aan van alles vastgrijpen om niet weg te glijden. Dus schoenen uit. Poedelend door het water lopen we de trappen af, we hebben de grootste lol.

Als we terug zijn bij het hostel gaan Claudia en ik weer naar de kerk waar nu nog veel meer eetkraampjes staan, straatverkopers met allerhande dingen en het is blijkbaar een uitje voor de locals hier want iedereen blijft lekker rondhangen. Ik eet weer dingen die ik niet ken.

In het hostel blijf ik een beetje buiten rondhangen in een hangmat om de tijd te doden en niet te snel te gaan slapen. Als ik midden in de avond mijn kamer op kom zie ik dat de dames alweer slapen. Ik zoek mijn zaklampje op in mijn rugtas, Maak mij zachtjes en snel klaar voor bed. Internet houdt mij nog een klein tijdje wakker en dan val ik ook als nel in slaap.