18-03-2022 Caye Caulker, een dag om nooit te verge

Deze dag hebben we een volgeplande dag met zijn 6-en.

In het hostel kunnen we gratis 2-persoons kajakken lenen. We slepen ze naar het heldere blauwe water. En dan begint een onvergetelijke dag.

We zien vissen van anderhalve meter lang, in scholen zwemmen, vlak naast onze kajakken. De zee is rustig en we peddelen naar een ander eiland. We komen op een plek die eruit ziet als op mooie ansichtkaarten. Wit strand, witte grote open strand restaurants, caribische muziek, banken die in het water staan en waar je lekker kan chillen. Binnenbanden waarin je rustig kan dobberen. Het water is heerlijk warm en ik blijf er uren in ronddobberen. We eten en drinken wat op een bankje in het water totdat we terug moeten. Ik heb het gevoel dat ik een paradijs moet verlaten.

Het jonge mannetje voor snorkelen heeft niets meer van zich laten horen en we gaan dan toch maar voor de 45 dollar snorkeltour. Ze laten ons een plekje zien aan het strand waar zeepaardjes leven. Je moet goed kijken, want ze zijn klein en hebben kleuren van hun omgeving. De volgende stop is in diep water. We hebben leuke en goede begeleiders die allerlei tropische gekleurde vissen laten zien en vertellen over de vissen. Het water is zo helder dat je tot ver weg en diep kan kijken. Ik geniet volop.

Bij de tweede stop, het water is 2 meter diep, gaan we de haaien zien, verpleegsterhaaien (Nebrius ferrugineus) . Op deze plek weten de haaien dat er voedsel komt als ze de motor van de boot horen. Het is een grote groep van zeker 20 of 30 haaien die naar de boot komt. En we mogen het water in, naar de haaien. Wat ??? Als ik het water in wil gaan zie ik dat ik op moet passen want onder mij zwemmen pijlstaartroggen. Voorzichtig laat ik mij in het water glijden. Tussen de pijlstaartroggen zwem ik naar de haaien. De haaien verdringen elkaar bij de boot, waar ze visjes krijgen. Ik ben op nog geen meter bij hen vandaan. Onder mij en de haaien zwemmen de pijlstaartroggen. Daaronder groen zeegras. Ik kan een haai aanraken. Ik kan mijn ogen niet geloven. Maak ik dit echt mee?

Eén van de begeleiders is ook in het water. De pijlstaartroggen kennen hem goed en samen spelen ze, ze zwemmen tegen hem aan, strelen hem, plagen hem en hij plaagt hen. Dit waren toch die gevaarlijke roggen? Mensen staan niet op het menu van de pijlstaartroggen. Ze zijn slim, aanhankelijk en zoeken graag mensen op. Ook staan mensen niet op het menu van de verpleegsterhaaien.

Feestje is voorbij, deze prachtige dieren verdwijnen weer en ik ga met tegenzin uit het water.

Gisteren zagen we die mega grote vissen. Vandaag gaan we er met de boot heen en de begeleiders geven ons visjes om deze grote vissen te voeren. Je houdt je hand buiten de boot met het bungelende visje. De mega grote vissen komen het water uit om het visje uit je handen te trekken. Nou, eerlijk gezegd, ik durf het niet en laat steeds het visje toch maar in het water vallen want ik schrik iedere keer als ze met geweld naar boven komen.

Na het avondeten neemt de groep afscheid van elkaar. De 3 Nederlandse dames, de 2 Portugezen en ik gaan allen aan andere kant op. That' s backpackers live.