22-03-2022 Van Hopkins naar Flores
Door: Dianca
Blijf op de hoogte en volg Dian
22 Maart 2022 | Guatemala, Antigua
Ik ben op tijd wakker, geniet van mijn koffie en cornflakes. Thuis eet ik nooit cornflakes. Maar hier is ontbijten een drama. Het brood is niet lekker en het is moeilijk om beleg te vinden. Bakkerijen zijn hier niet. Dus cornflakes met melk.
Ik vertrek tegelijk met Melanie en een man. Het plan is om samen de eerste bus te pakken om daarna uit elkaar te gaan.
We liften naar de bushalte en worden meteen opgepikt. Onderweg naar de bushalte vraagt de chauffeur toch nog om geld. Ik geef hem de helft van wat hij vraagt en hij is ok ermee. Als hij onze spullen uitlaat ziet de man die bij ons is dat hij een pistool in zijn broek draagt en maakt er een foto van.
De bus laat niet lang op zich wachten en het is gelukkig niet druk in de bus. Als we op een punt komen waar vandaan de bussen bij elkaar komen en vertrekken, neem ik afscheid van Melanie. Dan ben ik weer alleen.
Ik neem een volgende bus die richting de grens van Guatemala gaat. Het laatste stukje naar de grens toe moet ik met een taxi. Zo ook weer een taxi na grens om bij een shuttlebus te komen.
(Gisteren had ik gelezen op google dat ook bij de overgang van Belize naar Guatemala geen cocona test meer nodig is. Ik heb dus wederom geluk.
Die corona testen bij de grens van Guatemala en Belize zijn vanaf het begin van mijn reis veranderd waardoor ik steeds mijn plannen wilde veranderen.)
De grensovergang gaat soepel. Ik moet 20 dollar betalen om Belize te verlaten, maar hoef gelukkig geen extra geld uit te geven aan een corona test.
Uiteraard betaal ik weer te veel voor een taxi voor zo'n 2 kilometer naar een shuttlebus.
Ik stap ik een lokale shuttlebus naar Flores. Als iedereen in het busje is uitgestapt, vraagt de chauffeur of ik voorin kom zitten. Hij wordt meteen handtastelijk en ik duw zijn hand weg. Hij stopt meteen en hij blijft vriendelijk.
Als hij mij afzet in Flores ga ik wat te boodschappen doen in een supermarkt en leg het laatste stukje af met een tuktuk. Na 6 uur reizen kom ik in het hostel. Ik trek mijn naar zweet stinkende kleding uit en ga een zwembadje in waar een paar jonge toeristen zich aan het bezatten zijn. Dat houd ik niet lang vol.
Ik ken de weg hier en weet een restaurantje met een mooi uitzicht op de zonsondergang. Happy hour, 2 biertjes voor de prijs van één en even lekker eten uitzoeken.
Prima einde van de dag ;)
-
23 Maart 2022 - 01:43
Han Sjoerdsma:
Ha, je ligt nog goed in de markt! Happy hour rules, proost...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
